Dit jaar, het Europese jaar van het vrijwilligerswerk, worden vrijwilligers extra in "the spotlight" gezet. In aflevering 6 slaat Monique "Mo" Mansveld (42) de trom. Mo is, samen met partner Aad, de drijvende kracht achter Stichting uit de brand.

Mo maakte haar eerste vrijwilligersmeters door het organiseren van twee zeer succesvolle wijkfeesten (Haydnlaan en Buitenhofdreef). “Heel de buurt kwam daar op visite, supergezellig. Ik wist veel sponsors te vinden die allemaal hun eigen bijdrage leverden. De wijkcoördinatrice namens de gemeente, Yvonne Vlooswijk, spoorde me aan om door te gaan in het vrijwilligerswezen. In 2008 organiseerden we een kerstpakkettenactie op voor armlastige mensen in de wijk. Ook dat werd, mede dankzij bereidwillige winkeliers en andere sponsors, een groot succes.”

Mo, de ‘Delftse Robin Hood’, wilde haar vrijwilligerstaken wat meer handen en voeten geven. In oktober 2009 richtte ze samen met Aad Mansveld en Annewil Blom de Stichting Uit De Brand op. “In plaats van incidenteel wilden we op permanente basis iets betekenen voor behoeftigen. Onze cliënten melden zich vrijwillig aan via een inschrijfformulier. De inkomensgegevens die ze verstrekken kunnen door ons worden gecontroleerd bij de Sociale Dienst, maar we gaan ervan uit dat men deze informatie eerlijk invult. Momenteel hebben we 26 cliënten in ‘portefeuille’ en nummer 27 zit in de pen. Voornamelijk mensen uit Delft, maar ook uit de regio. Ze komen bij ons via diverse kanalen.”

Het ‘frame’ van Stichting Uit De Brand bestaat uit manusje van alles Mo, voorzitter Aad Mansveld en secretaresse Annewil Blom. Verder zetten vier medewerkers zich geheel belangeloos in voor de stichting. “Vooral voor de kinderen uit armoedegezinnen zetten we ons – samen met de Stichting Hiep Hiep Hoera- in om de feestdagen Pasen, Sinterklaas en Kerstmis iets leuker aan te kleden. Door ruimhartige sponsoring van onder andere Makro , boekhandel kempers, candyshop in de hoven , klanten van C100 Buitenhof en Bakkerij ’t Stoepje hebben we hen een uitgebreid Paasontbijt kunnen aanbieden. Verder kunnen mensen die het financieel minder hebben bij ons terecht voor meubels, kleding en speelgoed.”

Mo, die drie dagen in de week als postbezorger werkt, denkt dat er in de Delftse regio nog veel meer mensen rondlopen die rond de armoedegrens balanceren. “Daarom zou ik dat heel graag een keer grondig willen inventariseren. Er heerst helaas nog veel schaamte en onbegrip op dit gebied. De man of vrouw in de straat oordeelt nogal snel. Niet alle armoedegevallen kunnen aan ‘eigen schuld’ worden opgehangen.”